Te monety i banknoty już od 1 stycznia 2002 roku pojawiły się w obiegu. Odtąd definitywnie zniknęły marki, pesety, franki i guldeny – i niepodzielnie zapanowało euro.
Banknoty euro wszędzie będą jednakowe, nie będą miały żadnych rozróżniających je cech narodowych. Inaczej bilon: każda z ośmiu wprowadzanych do obiegu euromonet (o nominałach 2 i 1 euro oraz 50, 20, 10, 5, 2 i 1 centów) ma identyczny wspólny awers, natomiast na rewersy monet każde z 12 państw wprowadza swój narodowy motyw. To jedyne odstępstwo od zasady uniwersalności i swoistej anonimowości wspólnej europejskiej waluty, jedyny ukłon w stronę narodowych tradycji.
Każde z państw potraktowało to wyzwanie na swój sposób. W wielu wybór motywów, które miały się znaleźć na nowych monetach, poprzedził ogólnonarodowy plebiscyt, albo też powstało kilka równoległych projektów, a następnie wieloosobowe komisje wybierały najciekawsze zestawy, we Włoszech w akcję włączyła się telewizja RAI.
Awersy i rewersy monet państw strefy euro
Efekty tych prac są bardzo różne. Rewersy monet bitych w Belgii, Hiszpanii, Holandii i Luksemburgu zdobią głowy koronowanych głów, odpowiednio: Alberta II, Carlosa I, królowej Beatrix i księcia Henryka. Irlandia wybrała na rewersy wizerunek celtyckiej harfy, swój tradycyjny narodowy symbol, Portugalia – motyw swoich starych pieczęci królewskich.
Inni wyłaniali po kilka motywów przewodnich: Włosi – pięć reprodukcji wybitnych dzieł sztuki, w tym Rafaela i Leonarda da Vinci, i trzy motywy architektoniczne; Niemcy – wizerunek Bramy Brandenburskiej, obok swojego narodowego orła, symbolu suwerenności, i motywu gałązki dębowej, znanej z fenigów; Hiszpanie – katedrę w Santiago de Compostela; Finowie obok narodowego lwa postawili na przyrodę, a gotowe wzory zaczerpnęli z monet będących w obiegu. Również Francuzi wybrali sprawdzone motywy: Wolność, Równość i Braterstwo, motyw drzewa symbolizującego życie, rozwój i trwanie, siewcę i piękną Mariannę, symbol Republiki.
Najbardziej złożone motywy przedstawili Grecy: antyczną mozaikę ze Sparty (Europa porwana przez Zeusa), sowę z zamierzchłej czterodrachmówki, swych wielkich mężów stanu: Venizelosa, Capodistriasa i Velestinlisa oraz trzy motywy statków z różnych epok. Nie pozostali w tyle Austriacy wybierając Mozarta, pacyfistkę Bertę von Sutter, wiedeńską katedrę św. Stefana, barokowy pałac Belvedere, motyw secesyjny oraz alpejską roślinność, w tym szarotki.